Bumperkleven

Ach ja, de eeuwige discussie aan de lange tafel van Partingoli, het verkeer. Ik kan me inmiddels aardig bewegen tussen al die ‘gekken’. Of valt het eigenlijk allemaal wel mee?

Hel op de weg

Zodra je de Italiaanse grens passeert wordt je geconfronteerd met Italianen die zich in Zwitserland of Oostenrijk hebben moeten inhouden en wordt je links en rechts gepasseerd. Nummer één volgens de ergernis top tien, van het Neerlandsch wegenkorps onder leiding van opper-agent Koos Spee, is bumperkleven. Laten we die eens onder de loep nemen.

Bumperkleven

Allereerst kan ik beamen dat een ergernis top tien hier niet bestaat. Zodra je, als Nederlandse chauffeur, een auto te dicht op je ziet rijden, dan rijdt hij dicht op je. Dat heeft niets te maken met ‘Ga-nou-eens-opzij’ maar meer met ‘dan-doen-we-altijd-zo’ Er steekt dus niets achter. Ik kan me voorstellen dat het ergernis oplevert, omdat dat in Nederland ook zo is, maar een remmen test is niet aan te raden, tenzij je graag een Italiaanse scheldkanonnade wilt meemaken. Tips Ik geef je wat tips als er iemand te dicht achter je rijdt: 1. Kijk eerst eens of hij of zij zit te bellen. Het is namelijk niet beleefd om te storen in een goed gesprek toch? 2. Kijk dan of hij of zij bezig is met rijden of allerlei andere zaken behalve rijden aan het doen is. Als je die namelijk een remmen test geeft, dan heb je zeker schade. 3. Het kan zijn dat hij of zij ‘gewoon-achter-je-rijdt’ en geen reactie geeft. In het geval van de laatste is het wel zo beleefd om ze te laten passeren. Niet dat ze je bedanken of zo. Trouwens: Het signaal voor ‘Ga-nou-eens-opzij’ zijn van die gasten die op een kilometer afstand al naar je beginnen te flitsen met hun koplampen. Mijn tip: ga gewoon opzij en laat die idioot erlangs. Geen stress. Binnenkort meer tips! Heb je zelf een leuke ervaring? Laat het me weten!

Hoe kijken de Italianen zelf naar hun chauffeurs?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *