Boodschappen doen in Italië | Praktische tips

Boodschappen doen in Italië is een beleving. Tientallen meters met verschillende soorten pasta, verse vis zover het oog reikt, salami en worst en natuurlijk wijn!  Maar ook drukte, lange rijen voor de kassa. Pinpassen die niet werken en die taal. Ik geef je een paar adviezen hoe je boodschappen moet doen in Italië.

Kies je tijd

Ik adviseer om zorgvuldig je tijd te kiezen.  Rond de lunch is vaak de beste tijd, want dan is het meestal rustig en kan je op je gemak langs de schappen struinen.
Kies je er toch voor om tegen het einde van de middag of op zondag te gaan, dan kon je niet anders of je vind het heerlijk om je volledig te laten onderdompelen in een regelrechte Italiaanse boodschappen hel!

Even snel

Even snel een boodschappen doen in Italië is bijna onmogelijk. Hebben we in Nederland een super op iedere straathoek, hier moet je rekening houden met minimaal 15 minuten rijden. En als je er dan ook nog voor kiest om het einde van de middag te gaan, dan garandeer ik je dat je twee uur kwijt bent.

Euro i.p.v 50 cent

In Italie heb je een euro nodig om je boodschappenwagen te ontgrendelen. In Nederland is dat een munt van 50 cent. Het handige Zaanse muntje wat je gebruikt om de kar ontgrendelen heeft dezelfde diameter als een muntje van 50 cent. Die past dus niet! Ik kan het maar gezegd hebben.

Het is hier vaak warm

Heb je geluk, dan kan je de auto parkeren in een garage en wordt deze niet al te heet van binnen. Moet je de auto buiten parkeren bij een temperatuur van 30 graden plus, dan zou ik rekening houden met je gekoelde en diepgevroren producten.
De temperatuur in de achterbak kan namelijk oplopen tot 50 graden en dan zijn je diepgevroren spulletjes minder diepgevroren bij aankomst op je vakantieadres. Zorg dus altijd voor een koeltas en koelelementen.

Ergo:

  • Ga rond de lunch boodschappen doen.
  • Even snel een boodschapje doen bestaat hier niet.
  • Denk aan een koeltas met (ingevroren) elementen.
  • Je hebt een euro munt nodig om de kar te ontgrendelen.

 

Focaccia | Gezonde Italiaanse snack

foccacia, schiacciata, Italiaans platbrood

Focaccia of Italiaans platbrood is mijn persoonlijke favoriet als het om brood gaat. De bakkers maken broden van soms wel een meter lang. In Toscane is er een type dat Schiacciata heet en is qua bereiding hetzelfde als focaccia, maar heeft een hardere en zoute korst. Hemels!

Twee verschillende soorten platbrood

De dunne variant wordt vooral gegeten op Sardegna en heeft geen lange rechthoekige vorm, maar is rond en knapperig zoals crackers. Mijn favoriete Toscaanse variant is twee centimeter dik en heerlijk luchtig met een zachte en zoute korst.

Een gezonde snack

Overal in Toscane kan je een panino schiacciata kopen met de heerlijkste vullingen. Gekookte ham met fontina kaas en rucola bijvoorbeeld of mozzarella met gedroogde tomaat en zwarte olijven. Alle beleg is te combineren.

Dit heb je nodig voor een flinke focaccia

Bloem
500 gram (zachte nr.00 werkt het beste)

Lauw water
300- 310 ml

Verse gist
25 gram

Suiker
Een schepje om de gist te starten

Olijfolie
Twee eetlepels

Zout
Twee eetlepels

Voorbereiden

Verwarm de oven tot 200 graden.

Doe de gist met de suiker in een kom met lauw water, zodat het wakker kan worden en dikke vrienden wordt met het deeg. Laat dit 5 minuten staan.

Weeg de bloem af.

Aan de slag

Ik  werk altijd met een deegmachine van Kitchenaid. Dat is niet om de makkelijke weg te bewandelen, maar het deeg wordt nu eenmaal beter gekneed dan dat je het met je handen doet.

Kneed je toch met je handen, dan moet je dat minimaal 10 minuten volhouden om een mooi en zacht deeg te krijgen.

Doe de bloem in de kom en voeg het water met de gist toe. Voeg ook de olijfolie toe.

Als het water is opgenomen door de bloem en er een deegbol is ontstaan, mag je er een kwart eetlepel zout bijdoen. Gist verliest zijn werking door zout, dus vandaar dat we het pas later toevoegen.

Laat het deeg tien minuten kneden en doe het over in een kom. Dek de kom af met een doek en laat het deeg drie kwartier rijzen. Het deeg moet verdubbeld zijn.

Rol de deegbol uit tot een lange plak van 40 centimeter breed en duw er met je vingers holletjes in. Leg het deeg op een bakplaat en smeer er met een kwast olijfolie over en doe hem in de oven.

Na 15 minuten is de korst knapperig en sprenkel je er nog wat olie over zodat hij niet te hard wordt.

Na 20 minuten moet het brood lichtbruin kleuren. Als dat niet zo is, dan laat je hem nog een paar minuten langer in de oven.

Haal het brood uit de oven en laat hem van de plaat afglijden op een rooster. Sprenkel er nog meer olijfolie over en de rest van het zout.

Buon appetito! / Eet smakelijk!

Bumperkleven

bumperkleven-verkeer-italie

Ach ja, de eeuwige discussie aan de lange tafel van Partingoli, het verkeer. Ik kan me inmiddels aardig bewegen tussen al die ‘gekken’. Of valt het eigenlijk allemaal wel mee?

Hel op de weg

Zodra je de Italiaanse grens passeert wordt je geconfronteerd met Italianen die zich in Zwitserland of Oostenrijk hebben moeten inhouden en wordt je links en rechts gepasseerd. Nummer één volgens de ergernis top tien, van het Neerlandsch wegenkorps onder leiding van opper-agent Koos Spee, is bumperkleven. Laten we die eens onder de loep nemen.

Bumperkleven

Allereerst kan ik beamen dat een ergernis top tien hier niet bestaat. Zodra je, als Nederlandse chauffeur, een auto te dicht op je ziet rijden, dan rijdt hij dicht op je. Dat heeft niets te maken met ‘Ga-nou-eens-opzij’ maar meer met ‘dan-doen-we-altijd-zo’ Er steekt dus niets achter. Ik kan me voorstellen dat het ergernis oplevert, omdat dat in Nederland ook zo is, maar een remmen test is niet aan te raden, tenzij je graag een Italiaanse scheldkanonnade wilt meemaken. Tips Ik geef je wat tips als er iemand te dicht achter je rijdt: 1. Kijk eerst eens of hij of zij zit te bellen. Het is namelijk niet beleefd om te storen in een goed gesprek toch? 2. Kijk dan of hij of zij bezig is met rijden of allerlei andere zaken behalve rijden aan het doen is. Als je die namelijk een remmen test geeft, dan heb je zeker schade. 3. Het kan zijn dat hij of zij ‘gewoon-achter-je-rijdt’ en geen reactie geeft. In het geval van de laatste is het wel zo beleefd om ze te laten passeren. Niet dat ze je bedanken of zo. Trouwens: Het signaal voor ‘Ga-nou-eens-opzij’ zijn van die gasten die op een kilometer afstand al naar je beginnen te flitsen met hun koplampen. Mijn tip: ga gewoon opzij en laat die idioot erlangs. Geen stress. Binnenkort meer tips! Heb je zelf een leuke ervaring? Laat het me weten!

Hoe kijken de Italianen zelf naar hun chauffeurs?

5 redenen waarom je in Toscane geweest moet zijn

partingoli-wijngaard-in-ochtend

1 Veel van de mooiste Italiaanse steden liggen in Toscane

Waar je ook bent in Toscane, je bent altijd omgeven door topplekken. Florence, Lucca, Sienna en Montepulciano zijn voorbeelden van Toscaanse steden die veel mensen wel kennen. Verblijf je een beetje centraal, dan kun je in 1 vakantie heel veel zien! Iedere stad heeft z’n eigen charme, z’n eigen unieke steegjes en bijzondere restaurantjes.

2 Om de Italiaanse eetcultuur echt mee te maken

Geen lunch zonder wijn; geen droge boterham te bekennen… Eten is belangrijk voor de Italiaan in Toscane, er wordt niet alleen uitgebreid de tijd genomen, maar ook heel veel waarde gehecht aan kwaliteit. (Risotto die aan de lepel blijft plakken, of er juist vanaf glibbert is een no go en volgens de locals ook de beste test om de kwaliteit van een restaurant te herkennen ;-)). Een Italiaan luncht zo ongeveer een uur tot anderhalf met een warme maaltijd (brood is alleen een bijproduct en hagelslag hoort volgens de Italiaan op een taart, niet op brood). Ga er een week in mee en je snapt niet meer hoe de Nederlandse lunch nog stand houdt!

3 De Toscaanse wijn

De wijn in Toscane is al reden genoeg om erheen te gaan. Iedere streek in Toscane heeft zijn eigen wijngaarden. Veel bekende Italiaanse wijnen komen uit de Chianti-streek en ook Montepulciano is een bekend wijngebied. De druif Sangiovese staat bijna synoniem voor Toscaanse wijn en is dan ook in veel wijnen terug te vinden. Voordeel is ook dat een fles wijn in een Toscaans restaurant veel goedkoper is dan wij in Nederland gewend zijn. En wat zeggen we als de wijn ingeschonken is? „Salute!”

4 Ongekende rust of de levendigheid van een stad? Je hoeft niet te kiezen

Helemaal fijn aan Toscane is de combinatie van adembenemende uitzichten, wakker worden tussen de wijngaarden en het landschap met heuvels en cipressen, maar tegelijkertijd het Italiaanse stadsleven mee te kunnen maken.

5 Partingoli

Middenin de Chiantistreek ligt de agriturismo Partingoli. Partingoli is een oorspronkelijke wijnboerderij waar Martijn en Angelique Bak met veel passie en enthousiasme 6 top appartementen verhuren. Naast de prachtige omgeving, het zwembad en de ligging dicht bij Florence zijn de kookkunsten van Martijn en de enthousiaste zorgzaamheid van Angelique reden genoeg om Partingoli te bezoeken. Ben je bij Partingoli? Dan krijg je ook nog eens de beste tips over de omgeving en met een beetje geluk krijg je een rondleiding bij de ‘Cantina;’ de plek waar de eigen wijn en olijfolie van Partingoli verkrijgbaar zijn.

Kijk hier wat voor een bijzondere plek Partingoli is

Wie denken die Italianen wel niet dat ze zijn?

two-greedy-italians

Toeterend in de auto met één elleboog aan het stuur, zodat je met de andere nog wild kan gebaren. Discussies aan tafel die, in onze ogen, lijken op een ruzie. Luid praten, continue bellen,  een zonnebril op (ook als de zon niet schijnt) en altijd perfect in de kleding. Dat is wel zoals de gemiddelde Nederlander een Italiaan ziet.

Verenigd Italië?

Italië, een land dat sinds 150 jaar pas ‘verenigd’ is, heeft van ver moeten komen. Voor de vereniging bestond het land uit koninkrijken, hertogdommen en republieken en werd het telkens door een ander land bezet. De Franse, Spaanse, Oostenrijkse en Duitse invloeden zijn dan ook enorm.

Ieder zijn eigen wijze

Italië, waar elke streek, elke stad en elk dorp zijn eigen ingrediënten gebruikt en ieder zijn eigen manier van bereiden heeft. En waar iedereen natuurlijk vindt dat zijn of haar eigen manier de beste is en dus meteen weer voer voor discussie is.

Drie verschillende regio’s

In het rijkere noorden, waar een koeler klimaat heerst, bevolken grote kuddes runderen de Po-vlakte en worden geweldige kazen gemaakt. Het glooiende midden, waar de zomers het heetst zijn en winters het koudst, worden de beste salami en hammen gemaakt en het armere zuiden waar een overvloed is aan tomaten, kappertjes en citroenen.

Waar draait het dan wel om?

Geen regio of streek dezelfde, maar toch hebben ze allemaal één ding gemeen. Eten! Alles in het leven van de Italianen draait om eten. Het lijkt soms ook wel of iedereen kan koken.

Kantoren lopen rond tien uur massaal uit om gezamenlijk koffie te gaan drinken in de bar en een lunch gebruiken aan je bureau, dat is onmogelijk. Lunchen doe je thuis of in een restaurant. En het liefst in een restaurant met weinig poespas en veel licht, want dan zie je het eten tenminste op je bord liggen.

Hoe simpel kan het zijn

Neem een grote zaal met aan de ene kant een lange bar en verder heel veel lange tafels. Op het moment dat je gaat zitten wordt er meteen een mandje brood op tafel gezet.  Vervolgens worden en flessen water en wijn op tafel gezet en volgt het eerste eten. Antipasti: Salami, rauwe ham, Carpaccio, kazen, artisjokken en olijven.
Dan is het tijd voor de Primo, de pasta. De porties zijn iets groter dan we in Nederland gewend zijn, maar dat weerhoudt de kok niet om een zelfde hoeveelheid vlees op te dienen. En als je hoopt dat er niets anders meer op tafel komt…Tiramisù of taart! Daarna de onvermijdelijke espresso en Grappa of Limoncello als afsluiter.

Een ding hebben alle Italianen gemeen, hun rol in het leven. De rol van de Italiaan is; gasten te eten geven. Veel eten te geven. Ze kunnen niet anders.