Boodschappen doen in Italië | Praktische tips

Boodschappen doen in Italië is een beleving. Tientallen meters met verschillende soorten pasta, verse vis zover het oog reikt, salami en worst en natuurlijk wijn!  Maar ook drukte, lange rijen voor de kassa. Pinpassen die niet werken en die taal. Ik geef je een paar adviezen hoe je boodschappen moet doen in Italië.

Kies je tijd

Ik adviseer om zorgvuldig je tijd te kiezen.  Rond de lunch is vaak de beste tijd, want dan is het meestal rustig en kan je op je gemak langs de schappen struinen.
Kies je er toch voor om tegen het einde van de middag of op zondag te gaan, dan kon je niet anders of je vind het heerlijk om je volledig te laten onderdompelen in een regelrechte Italiaanse boodschappen hel!

Even snel

Even snel een boodschappen doen in Italië is bijna onmogelijk. Hebben we in Nederland een super op iedere straathoek, hier moet je rekening houden met minimaal 15 minuten rijden. En als je er dan ook nog voor kiest om het einde van de middag te gaan, dan garandeer ik je dat je twee uur kwijt bent.

Euro i.p.v 50 cent

In Italie heb je een euro nodig om je boodschappenwagen te ontgrendelen. In Nederland is dat een munt van 50 cent. Het handige Zaanse muntje wat je gebruikt om de kar ontgrendelen heeft dezelfde diameter als een muntje van 50 cent. Die past dus niet! Ik kan het maar gezegd hebben.

Het is hier vaak warm

Heb je geluk, dan kan je de auto parkeren in een garage en wordt deze niet al te heet van binnen. Moet je de auto buiten parkeren bij een temperatuur van 30 graden plus, dan zou ik rekening houden met je gekoelde en diepgevroren producten.
De temperatuur in de achterbak kan namelijk oplopen tot 50 graden en dan zijn je diepgevroren spulletjes minder diepgevroren bij aankomst op je vakantieadres. Zorg dus altijd voor een koeltas en koelelementen.

Ergo:

  • Ga rond de lunch boodschappen doen.
  • Even snel een boodschapje doen bestaat hier niet.
  • Denk aan een koeltas met (ingevroren) elementen.
  • Je hebt een euro munt nodig om de kar te ontgrendelen.

 

Focaccia | Gezonde Italiaanse snack

foccacia, schiacciata, Italiaans platbrood

Focaccia of Italiaans platbrood is mijn persoonlijke favoriet als het om brood gaat. De bakkers maken broden van soms wel een meter lang. In Toscane is er een type dat Schiacciata heet en is qua bereiding hetzelfde als focaccia, maar heeft een hardere en zoute korst. Hemels!

Twee verschillende soorten platbrood

De dunne variant wordt vooral gegeten op Sardegna en heeft geen lange rechthoekige vorm, maar is rond en knapperig zoals crackers. Mijn favoriete Toscaanse variant is twee centimeter dik en heerlijk luchtig met een zachte en zoute korst.

Een gezonde snack

Overal in Toscane kan je een panino schiacciata kopen met de heerlijkste vullingen. Gekookte ham met fontina kaas en rucola bijvoorbeeld of mozzarella met gedroogde tomaat en zwarte olijven. Alle beleg is te combineren.

Dit heb je nodig voor een flinke focaccia

Bloem
500 gram (zachte nr.00 werkt het beste)

Lauw water
300- 310 ml

Verse gist
25 gram

Suiker
Een schepje om de gist te starten

Olijfolie
Twee eetlepels

Zout
Twee eetlepels

Voorbereiden

Verwarm de oven tot 200 graden.

Doe de gist met de suiker in een kom met lauw water, zodat het wakker kan worden en dikke vrienden wordt met het deeg. Laat dit 5 minuten staan.

Weeg de bloem af.

Aan de slag

Ik  werk altijd met een deegmachine van Kitchenaid. Dat is niet om de makkelijke weg te bewandelen, maar het deeg wordt nu eenmaal beter gekneed dan dat je het met je handen doet.

Kneed je toch met je handen, dan moet je dat minimaal 10 minuten volhouden om een mooi en zacht deeg te krijgen.

Doe de bloem in de kom en voeg het water met de gist toe. Voeg ook de olijfolie toe.

Als het water is opgenomen door de bloem en er een deegbol is ontstaan, mag je er een kwart eetlepel zout bijdoen. Gist verliest zijn werking door zout, dus vandaar dat we het pas later toevoegen.

Laat het deeg tien minuten kneden en doe het over in een kom. Dek de kom af met een doek en laat het deeg drie kwartier rijzen. Het deeg moet verdubbeld zijn.

Rol de deegbol uit tot een lange plak van 40 centimeter breed en duw er met je vingers holletjes in. Leg het deeg op een bakplaat en smeer er met een kwast olijfolie over en doe hem in de oven.

Na 15 minuten is de korst knapperig en sprenkel je er nog wat olie over zodat hij niet te hard wordt.

Na 20 minuten moet het brood lichtbruin kleuren. Als dat niet zo is, dan laat je hem nog een paar minuten langer in de oven.

Haal het brood uit de oven en laat hem van de plaat afglijden op een rooster. Sprenkel er nog meer olijfolie over en de rest van het zout.

Buon appetito! / Eet smakelijk!

Bumperkleven

bumperkleven-verkeer-italie

Ach ja, de eeuwige discussie aan de lange tafel van Partingoli, het verkeer. Ik kan me inmiddels aardig bewegen tussen al die ‘gekken’. Of valt het eigenlijk allemaal wel mee?

Hel op de weg

Zodra je de Italiaanse grens passeert wordt je geconfronteerd met Italianen die zich in Zwitserland of Oostenrijk hebben moeten inhouden en wordt je links en rechts gepasseerd. Nummer één volgens de ergernis top tien, van het Neerlandsch wegenkorps onder leiding van opper-agent Koos Spee, is bumperkleven. Laten we die eens onder de loep nemen.

Bumperkleven

Allereerst kan ik beamen dat een ergernis top tien hier niet bestaat. Zodra je, als Nederlandse chauffeur, een auto te dicht op je ziet rijden, dan rijdt hij dicht op je. Dat heeft niets te maken met ‘Ga-nou-eens-opzij’ maar meer met ‘dan-doen-we-altijd-zo’ Er steekt dus niets achter. Ik kan me voorstellen dat het ergernis oplevert, omdat dat in Nederland ook zo is, maar een remmen test is niet aan te raden, tenzij je graag een Italiaanse scheldkanonnade wilt meemaken. Tips Ik geef je wat tips als er iemand te dicht achter je rijdt: 1. Kijk eerst eens of hij of zij zit te bellen. Het is namelijk niet beleefd om te storen in een goed gesprek toch? 2. Kijk dan of hij of zij bezig is met rijden of allerlei andere zaken behalve rijden aan het doen is. Als je die namelijk een remmen test geeft, dan heb je zeker schade. 3. Het kan zijn dat hij of zij ‘gewoon-achter-je-rijdt’ en geen reactie geeft. In het geval van de laatste is het wel zo beleefd om ze te laten passeren. Niet dat ze je bedanken of zo. Trouwens: Het signaal voor ‘Ga-nou-eens-opzij’ zijn van die gasten die op een kilometer afstand al naar je beginnen te flitsen met hun koplampen. Mijn tip: ga gewoon opzij en laat die idioot erlangs. Geen stress. Binnenkort meer tips! Heb je zelf een leuke ervaring? Laat het me weten!

Hoe kijken de Italianen zelf naar hun chauffeurs?

Pizzadeeg zelf maken

pizzadeeg-recept

Een echte huisgemaakte Italiaanse pizza, fatto in casa, lijkt erg moeilijk, maar is het helemaal niet. Je hebt alleen wat tijd nodig voor het deeg. Het deeg is het allerbelangrijkste deel van de pizza. Veel mensen zien als een berg op tegen het maken van het deeg, maar ik zal je laten dat het helemaal niet moeilijk is.

Pizzameel

Essentieel voor een goed pizza is het meel. Het meel moet veel gluten bevatten zodat het deeg extra stevig en elastisch wordt. Het risico van meel met minder gluten is dat het gaat scheuren zodra je het te lijf gaat met de deegroller. Het meel dat we hier in Toscane gebruiken is van het type 0 (nul) of 00 (dubbel nul). Het is een zachter soort meel dan je in Nederland kan verkrijgen.

Het type zegt eigenlijk niets over het aantal gluten in de meel, maar over de soort maling. Op het pak moet vermeld staan dat het voor pizza en voor pasta is (ook voor pasta is meel met meer gluten beter te verwerken). Farina di grano tenero (meel van zachte granen)

Meel voor Pizzadeeg

Het lijkt erop dat je in Nederland dergelijk meel kan kopen bij de Zaanse grootgrutter. Ik vond het linkerpak in de Appie website. Mocht je hem niet daar kunnen vinden, dan is een bezoekje aan de Italiaanse winkel een goede keus of misschien kan je aan je bakker meel voor pizza met meer gluten vragen.

Dit heb je nodig voor 3 bodems:

 

Meel

500 gram farina di grano teneroPizzadeeg

Gist

verse gist 25 gram (1 blokje) of droge gist 7 gram

Water

300-350 ml (beter later wat meer toevoegen dan teveel in het begin)

Olijfolie

Twee eetlepels

Zout

Klein beetje (beter is de saus op de pizza wat zout te gebruiken)

 

Aan de slag!

Begin met het vermengen van meel en gist.

Leg het meel op het aanrecht. Maak een kuiltje in het midden en voeg langzaam water en olijfolie toe en dan KNEDEN! Ik maak het mezelf makkelijk door de Kitchenaid mixer te gebruiken, mijn trouwe steun en toeverlaat in de keuken. Ik zet de mixerstand op 1 en voeg langzaam water en de olijfolie toe. De olijfolie is essentieel. Als je die vergeet zal je zien dat het deeg veel minder elastisch is en sneller scheurt.

Of je het nu met de hand of de machine doet, het deeg moet altijd minstens 10 minuten gekneed worden. Het resultaat moet een lichtgele egale soepel bal zijn die niet aan je vingers plakt.

Laat nu het deeg 30 minuten rijzen totdat het twee keer zijn volume heeft aangenomen. neem het deeg uit de kom en verdeel het in drie stukken. Ik weeg meestal 275 gram per bol af.

Maak mooie bollen van het deeg.

Laat de deegbollen, onder een doek, minimaal 2 uur (max 4 uur) narijzen. Het is nu klaar voor gebruik.

En nu…experimenteren! Wat doet het deeg als ik hem plat probeer te drukken of uit ga rollen.
Ik ben benieuwd. Laat me maar weten hoe het je is vergaan!

Wil jij ook met de keukenmachine kneden?

Bij Cook&Co hebben de verschillende modellen van de Kitchenaid Artisan : Klik hier voor meer informatie.

Pasta koken, hoe kook je de perfecte pasta?

pasta-koken-droge-pasta-penne-tubetti-fusilli

Pasta koken, het lijkt iets mythisch maar eigenlijk is het heel erg eenvoudig als je een paar simpele regels in acht neemt. Ik heb vrienden die pasta koken als een probleem zien, maar dan weet ik al dat het ligt aan slechte kwaliteit pasta, te weinig water en een verkeerde bereiding. Ik leg je uit welke pasta je moet gebruiken en hoe je het perfect al dente op tafel zet.

Gedroogde of verse pasta?

Gedroogde pasta wordt gemaakt van harde durum tarwe en is bereid met alleen water en meel. Verse pasta wordt bereid van meel en eieren.
Een Italiaan zal nooit een vleessaus eten met lange dunne gedroogde pasta, want die houdt de saus niet goed vast. Gedroogde buisjes (penne of tubetti) of verse brede stroken eierpasta worden daar wel voor gebruikt. Wil je ravioli of tortelloni maken, dan heb je verse eierpasta nodig en een groentesaus wordt over het algemeen gegeten met lange dunne pasta. Gedroogde pasta zonder eieren is een stuk lichter te verteren dan volle eiwitrijke eierpasta.

De pasta bepaalt de saus

Italianen bepalen aan de hand van de soort pasta die ze hebben welke saus ze erbij gaan maken. Dat klinkt heel erg ingewikkeld, maar het is iets wat in de genen is meegegeven. Ze denken er niet over na, maar voelen het gewoon aan.

Snelkookpasta? Niet doen!

Pasta die in 5 minuten klaar is in plaats van 9 minuten. Heb je ooit zoiets absurds gehoord? Er is geen Italiaan die daar een saus bij kan bedenken, dus gebruik dat nepspul gewoon niet. Denk maar eens aan die 9 minuten van je leven die je kan gebruiken om iets geweldigs op tafel te zetten!

Pasta koken

Zoals ik al zei, de pasta bepaalt de saus. Ik zal je altijd vragen om alleen maar pasta van een goede kwaliteit te gebruiken. Inferieure kwaliteit neemt de saus niet op en ‘draagt’ hem zeker niet!

Goede merken zijn te verkrijgen in de neerlandse supermarkten: bv. de Cecco & Garafolo

Zet een pan water op het vuur. Ik gebruik meestal één liter water per 100 gram pasta. Neem een eetlepel zout en doe die in het water. Als het water kookt moet de pasta er in één keer in. Gebruik daarna een vork om de pasta rond te draaien, zodat deze niet aan de bodem gaat kleven.

Proeven, proeven proeven! Dat is heel erg belangrijk! De kern van de pasta mag namelijk niet te hard zijn, maar zeker niet te zacht, al dente, dan heb je de perfecte garing behaald. Als je dat proeft (en daar moet je veel voor oefenenen), dan kan het gas uit zodat het water niet meer kookt en heb je nog precies één minuut om de pasta in de saus te doen.

Reken minimaal 9 minuten voor droge pasta om te garen. Voor verse pasta is 2 tot 4 minuten voldoende.

En dan het aller belangrijkste

  • Olie in het water voorkomt niet dat de pasta aan elkaar gaat kleven, dat voorkom jij door te roeren!
  • Spoel nooit, maar dan ook echt nòòit je pasta af met koud water! Het zetmeel in de pasta is namelijk nodig voor extra binding van je saus.
  • En schep de pasta ALTIJD vanuit het kookwater in je saus en niet andersom.

Duivelse penne met spek | Snel en makkelijk recept

penne met rode peper en spek en tomatensaus

Duivelse penne of penne alla diavola wordt ook wel boze penne of Penne all’arrabiata genoemd. Hoe het ook moge heten, het is een vurig gerecht. Wij eten het vaak als lunch als we een ochtend vol met zware arbeid hebben verricht en we een best wel een pepertje in onze reet kunnen gebruiken. Zei ik echt reet?

In dit recept heb ik spek gebruikt in plaats van de echte Toscaanse braadworst, de salsicce, omdat die waarschijnlijk moeilijk zijn te vinden in het Nederlandse. Mocht je weer een keer in Toscane zijn, koop dan eens de pittige salsicce en wee de volgende ochtend als je naar het toilet moet.

Dit heb je nodig voor 4 personen

Penne
400 gram; met ribbels waar de saus mooi aan blijft kleven

Spek
Aan een stuk 200 gram

Rode peper
Een verse of gedroogde is allebei goed

Rode wijn
Een flinke scheut

Tomaat
Een blik van 400 gram

Tomatenpuree
Een klein blikje

Peterselie
Een hand vol

Olijven
Van die stevige zwarte

Zout & peper

Voorbereiden

  • Zet een 3 liter water op voor de pasta en doe er zout in
  • Snij de spek in blokjes
  • Snij de rode peper klein eventueel met zaadjes, dan wordt de saus extra pittig
  • Veeg daarna vooral in je ogen en weet precies dat je moet oppassen met het snijden van rode peper
  • Open de blikken (tomaat, tomatenpuree en olijven)
  • Snij de peterselie fijn

Aan de slag!

Als het water kookt, dan kan de pasta erin. Zet een timer, want je hebt nu nog negen minuten de tijd voor je saus!

Doe olijfolie in een koekenpan en bak daarin de stukjes spek. Ze moeten lekker zacht blijven en zeker niet worden uitgebakken. Als het spek wat vet loslaat, dan kan de peper erbij. Na een minuut bakken afblussen met een scheut rode wijn en meteen een glas voor jezelf inschenken.

Als je geen alcohol meer ruikt dan kan de tomatenpuree erbij. Als deze is opgelost mag het blik tomaat en de olijven erin en laat je alles een minuut of vijf rustig aan elkaar wennen.

Na negen minuten proef je een penne of deze net aan zacht is, al dente.  Draai de warmte eronder uit zodat het water stopt met koken. Proef je saus en bepaal hoeveel zout en peper erbij moet. Neem een lepel met gaatjes en schep de penne direct vanuit het water in de saus. Strooi de peterselie erbij en meng door elkaar.

 

Buon appetito! / Eet smakelijk!

Cheeseburger, het recept van de vakman

cheeseburger-recept-missdaisy

Cheeseburgers, niet alleen een snelle hap na een avond stappen, maar vooral een culinaire aangelegenheid.

Afgelopen week was mijn zwager Alex een week op bezoek in Italië. Alex is slager bij een, tot de verbeelding sprekende, slagerij in Leiden: slagerij van der Zon. Alex zijn domein is één vierkante meter rondom een immens hakblok dat al vele decennia dienst doet in de winkel. Vanaf het hakblok kan hij alles wat er in de winkel gebeurd in de gaten houden maar hierop beent hij ook wekelijks complete koeien en varkens uit. Het zal je niet verbazen dat iemand met zoveel vakmanschap weet hoe je een super lekkere cheeseburger moet maken!

Neem het beste vlees dat je kan vinden

Dat is natuurlijk een waarheid als een koe! Alex verteld: “Het beste vlees vind je bij een ambachtelijke slager en dan bedoel ik niet een slagerij waar je alles voorbereid kan kopen, maar een slager die zijn eigen koeien uitzoekt en ze in zijn eigen slagerij verwerkt.” Gelukkig hebben we hier in Italië aan goede slagerijen geen gebrek en samen zijn we op zoek gegaan naar een mooi stuk rundvlees om die thuis zelf te malen tot gehakt.

De favoriete cheeseburger van Alex

Alex haalt zijn inspiratie vooral uit zijn werk, maar speurt ook het internet af naar heerlijke recepten. Zo wees hij me op de website van de Cheese & Burger Society. Typisch Amerikaans, maar met veel echt lekkere en gezonde recepten. De favoriete cheeseburger van Alex is The miss Daisy. En ze zijn er trots op!

[quote_box_center]Miss Daisy is gezond en welgemanierd, het is een plattelandsmeisje in hart en nieren. Ze is geboren en getogen waar de lucht nog fris ruikt en de grond altijd vruchtbaar is. Haar delicate smaak is als een kabbelend beekje, maar ook als een kolkende rivier die de grootste honger kan stillen.[/quote_box_center]

Honger gekregen? Dit heb je nodig voor 1 cheeseburger

Rundvlees
Van de borst of de rib mét een stukje vet: 100 gr

Brood
Twee dikke plakken ambachtelijk brood

Spinazie
Een paar blaadjes

Tomaat
Een paar plakjes

Appel
Een paar plakjes

Kaas
Hé, we zijn Italië, dus gebruiken we geen brie, maar taleggio

Dijon mosterd
Lekkere scherpe, één theelepel

Peper & zout

Voorbereiden

  • Hak het rundvlees met een koksmes of maal het met de vleesmolen en maak er een hamburger van. (Of haal het uit het plastic zakje van de vlees juwelier.)
  • Rooster de plakken brood licht tot ze mooi lichtbruin zijn.
  • Snij de tomaat en de appel in plakken.
  • Snij de kaas in dikke stukken

Aan de slag!

Doe wat olie in een pan en laat deze heet worden. Bak de hamburger eerst op een hoog vuur aan tot hij aan alle kanten bruin is en laat hem dan per kant een paar minuten braden. Ik hou van rood en bloederig (het vlees is dan na het bakken erg zacht als je erop drukt), maar als je van doorbakken houdt, dan braad je het langer (Het vlees is dan goed stevig als je er op drukt). En medium? Die zit in het midden van dit relaas.

Leg de kaas op het vlees en laat de cheeseburger twee minuten rusten.

En nu stapelen:

  • Leg een plak brood op een bord.
  • Beleg met: plakken appel, tomaat en spinazie
  • Leg hier de hamburger met de kaas bovenop.
  • Dan een flinke lik Dijon mosterd.
  • En afdekken met de andere plak brood.

Snij je cheeseburger diagonaal doormidden voor een dramatisch effect of begin hem in zijn geheel al grommend te verslinden!

 Buon appetito! | Smakelijk eten!

Pasta met roomsaus, ham en erwten

Pasta-met-roomsaus-ham-en-erwten

“Kun je weer eens pasta met een roomsaus maken?” vroeg Angelique.  Waarop ik zei: “Ja dat kan, maar laten we nu even een boterham eten, want we hebben nog zoveel te doen vandaag!” Angelique stelde mij deze vraag afgelopen week toen we bezig waren met het schilderen van één van onze vakantiehuizen.
Niet alleen omdat Lique mij heel raar aankeek toen ik haar vraag beantwoordde, maar ook omdat ik iemand in mijn hoofd heel hard hoorde lachen, ben ik snel naar huis gelopen om een pan water voor de pasta op te zetten.

dus…. Pasta met roomsaus it is!

Dit heb je nodig voor 2 personen

Pasta
250 gram; spaghetti, penne, tubbetti, welke jij lekker vindt, maar geen verse pasta

Gekookte ham
100 gram, blokjes of plakjes

Erwten
100 gram, uit de diepvries

Sjalot
is een kleine ui

Knoflook
1 teen

Room
ik gebruik die kleine pakjes room, want die is wat dikker, maar slagroom mag ook

Witte wijn
een scheut

Zout en Peper
uit de molen zoals altijd

De voorbereiding

  • Zet een pan water, met zout, op voor de pasta
  • Weeg 250 gram pasta af
  • Weeg 100 erwten en 100 gram ham af
  • Snij de ham in blokjes of kleine stukjes
  • Maak de sjalot schoon en snijd deze in kleine blokjes
  • Snij het harde kapje van de knoflookteen af

Cominciamo! (laten we beginnen!)

Als het water kookt doe je de pasta erbij. Houdt rekening met 9 minuten kooktijd. Zet een koekenpan op het vuur en doe er wat olie in. Voeg meteen de sjalot toe.
Doe de teen knoflook, met het afgesneden kapje naar de gaatjes toe, in de knoflookpers en knijp hem fijn in de pan.

[quote_box_center]Tip:  Als het goed is (bij mij werkt het altijd) en je hebt het kapje afgesneden zoals ik zei, dan komt de geplette pulp in één keer uit je pers zonder dat je het er met een mesje moet uitpulken.[/quote_box_center]

Bak de ui en de knoflook kort aan en voeg de bevroren erwten toe. Bak deze 2 minuten. Als alles goed heet is, giet er dan een scheut witte wijn bij. (Meestal schenk ik voor mezelf alvast een glas in, maar bij de lunch is voor mij een glas genoeg.) Als de wijn nagenoeg is verdampt voeg je de room toe en laat je alles een minuut koken. LET OP: blijf continue roeren, anders verbrand de room.
Dan de ham erbij en laat alles nog een minuutje koken. Draai het vuur uit en maak de roomsaus op smaak met zout en peper.

Als de pasta klaar is, schep deze dan direct vanuit het water in de saus en mix deze door elkaar heen. Je pasta met roomsaus is klaar! En dat in 15 minuten!

Buon Appetito! / Eet smakelijk!

Tonijnsalade met witte bonen

tonijnsalade-met-witte-bonen-recept

Tonijnsalade met witte bonen is niet alleen makkelijk te maken, ontzettend lekker, maar vooral erg voedzaam als lunch. Je kan het een dag van te voren maken en de volgende ochtend, in plaats van de bammetjes, mee naar het werk nemen. Wat zal de afdeling genieten van de heerlijke geuren die uit jouw lunchbox opstijgen!

Voordat je het recept gaat bekijken, even kort iets over de ingrediënten. Iemand in de tonijnconserven business heeft ooit bedacht dat je olijfolie bij de vis in de blikjes zou moeten stoppen. A; is dat waarschijnlijk een inferieure kwaliteit tonijn die ze nergens anders kwijt konden en B; de smaak van de tonijn wordt er niet beter van. Gebruik gewoon de blikjes tonijn in water.

En witte bonen zijn lekker uit een pot, maar nog veel lekkerder als je ze vers of gedroogd kan kopen. Het vergt wel iets meer voorbereiding. Gedroogde bonen zijn het hele jaar door verkrijgbaar. Laat ze 12 uur voordat je ze gaat koken wellen in ruim water. Voeg, voor je ze gaat koken, een takje rozemarijn en wat zout toe en kook de bonen 60 minuten tot ze zacht zijn. Verse bonen (verkrijgbaar in juni) hoef je niet te wellen, maar je kan ze meteen koken. (Ongeveer 30 minuten)

Dit heb je nodig per persoon

Tonijn al naturale
1 blikje per persoon

Witte bonen
150 gram

Rode ui
zoveel als je zelf lekker vindt

Zwarte olijven
75 gram per persoon

Mayonaise
1 eetlepel

Parmezaanse kaas
Vers geraspt

Peterselie
Een hand vol

Peper & zout

Voorbereiden

  • Doe twee eetlepels van het sap van de bonen in een kom.
  • Laat de rest van de bonen uitlekken of zet een deel in de koelkast om te bewaren.
  • Open het blikje tonijn en doe het sap van de tonijn in dezelfde kom.
  • Snij de zwarte olijven door de helft.
  • Snij de rode ui in zeer dunne ringen en leg ze in een kom met water. (Dan worden ze wat milder van smaak)
  • Snij de peterselie in grove blaadjes of scheur ze van de takken af.

Aan de slag!

Doe de tonijn, de witte bonen, de olijven, de peterselie en de uien in een kom en mix ze door elkaar. Voor de dressing doe je een eetlepel mayonaise bij het sap van de bonen en de tonijn en klop deze met een garde door elkaar. Maak op smaak met zout en peper. (LET OP: de Parmezaanse kaas is ook zout!)

Schep de dressing door de tonijnsalade en mix goed door elkaar. Je kan er nu alvast wat Parmezaanse kaas doorheen roeren, maar die kun je er ook later overheen strooien. Wat jij het lekkerste vindt:

Goede tip!

  • Na bereiding kan je de salade makkelijk een aantal dagen goed houden in de koelkast.
  • Probeer het ook eens met verse of gedroogd bonen te bereiden. Door de rozemarijn aan het kookwater toe te voegen krijg je een echte Italiaanse smaak aan je tonijnsalade.

Buon appetito!

5 redenen waarom je in Toscane geweest moet zijn

partingoli-wijngaard-in-ochtend

1 Veel van de mooiste Italiaanse steden liggen in Toscane

Waar je ook bent in Toscane, je bent altijd omgeven door topplekken. Florence, Lucca, Sienna en Montepulciano zijn voorbeelden van Toscaanse steden die veel mensen wel kennen. Verblijf je een beetje centraal, dan kun je in 1 vakantie heel veel zien! Iedere stad heeft z’n eigen charme, z’n eigen unieke steegjes en bijzondere restaurantjes.

2 Om de Italiaanse eetcultuur echt mee te maken

Geen lunch zonder wijn; geen droge boterham te bekennen… Eten is belangrijk voor de Italiaan in Toscane, er wordt niet alleen uitgebreid de tijd genomen, maar ook heel veel waarde gehecht aan kwaliteit. (Risotto die aan de lepel blijft plakken, of er juist vanaf glibbert is een no go en volgens de locals ook de beste test om de kwaliteit van een restaurant te herkennen ;-)). Een Italiaan luncht zo ongeveer een uur tot anderhalf met een warme maaltijd (brood is alleen een bijproduct en hagelslag hoort volgens de Italiaan op een taart, niet op brood). Ga er een week in mee en je snapt niet meer hoe de Nederlandse lunch nog stand houdt!

3 De Toscaanse wijn

De wijn in Toscane is al reden genoeg om erheen te gaan. Iedere streek in Toscane heeft zijn eigen wijngaarden. Veel bekende Italiaanse wijnen komen uit de Chianti-streek en ook Montepulciano is een bekend wijngebied. De druif Sangiovese staat bijna synoniem voor Toscaanse wijn en is dan ook in veel wijnen terug te vinden. Voordeel is ook dat een fles wijn in een Toscaans restaurant veel goedkoper is dan wij in Nederland gewend zijn. En wat zeggen we als de wijn ingeschonken is? „Salute!”

4 Ongekende rust of de levendigheid van een stad? Je hoeft niet te kiezen

Helemaal fijn aan Toscane is de combinatie van adembenemende uitzichten, wakker worden tussen de wijngaarden en het landschap met heuvels en cipressen, maar tegelijkertijd het Italiaanse stadsleven mee te kunnen maken.

5 Partingoli

Middenin de Chiantistreek ligt de agriturismo Partingoli. Partingoli is een oorspronkelijke wijnboerderij waar Martijn en Angelique Bak met veel passie en enthousiasme 6 top appartementen verhuren. Naast de prachtige omgeving, het zwembad en de ligging dicht bij Florence zijn de kookkunsten van Martijn en de enthousiaste zorgzaamheid van Angelique reden genoeg om Partingoli te bezoeken. Ben je bij Partingoli? Dan krijg je ook nog eens de beste tips over de omgeving en met een beetje geluk krijg je een rondleiding bij de ‘Cantina;’ de plek waar de eigen wijn en olijfolie van Partingoli verkrijgbaar zijn.

Kijk hier wat voor een bijzondere plek Partingoli is